| Kiedy tracimy na wadze bez ćwiczeń fizycznych, tracimy zarówno mięśnie, jak i tłuszcz. Kiedy jednak przybieramy na wadze bez ćwiczeń, zyskujemy jedynie tłuszcz.
Uzyskanie masy tłuszczu jest o wiele łatwiejsze niż uzyskanie masy mięśniowej, co jest jednym z powodów, dla których częste przechodzenie na dietę przynosi żałosne efekty. Gdy co chwila tracimy na wadze, a potem przybieramy, kończymy z jeszcze większą ilością tłuszczu niż na początku ze względu na utratę masy mięśniowej, która ma miejsce za każdym razem kiedy chudniemy. Redukcja masy mięśniowej może przełożyć się na spowolnienie metabolizmu, a to z kolei na zwiększenie tendencji do tycia (zwiększania ilości tkanki tłuszczowej). Natomiast przyrost masy mięśniowej sprzyja wzrostowi metabolizmu, co jest bardzo korzystne. |
| |
| Niektóre osoby szybciej tracą zbędne kilogramy inne wolniej. Dużą rolę odgrywają komórki tłuszczowe: ich ilość i wielkość. Organizm każdego z nas już w okresie prenatalnym, do mniej więcej rozpoczęcia edukacji w szkole, tworzy komórki tłuszczowe. Dzieci przekarmiane, będą miały więcej komórek tłuszczowych, dzieci szczuplejsze, będą miały ich znacznie mniej. Kiedy zaczynamy przybierać na wadze w wieku szkolnym lub późniejszym, nie tworzą się nam nowe komórki tłuszczowe, lecz nabrzmiewają już istniejące (są niczym baloniki, które mogą rozciągać się i magazynować każdą ilość tłuszczu). A jak to przekłada się na odchudzanie? Otóż trudniej jest wydobyć tłuszcz z małych komórek tłuszczowych a łatwiej z dużych. Tak więc trudniej jest odchudzić się osobie która ma bardzo dużo małych komórek tłuszczowych (niezbyt nabrzmiałych), a łatwiej osobie, która ma bardzo mało ale bardzo dużych komórek tłuszczowych - mimo, że obie mają tyle samo tłuszczu. |
| |
Ludzie którzy spożywają swoją dzienną dawkę 2000 kcal podczas jednego posiłku, przybierają na wadze w większym stopniu niż Ci, którzy dzielą swoje dzienne spożycie kalorii pomiędzy trzy posiłki. Dlaczego tak się dzieje? Ponieważ osoby spożywające jeden posiłek dziennie uruchamiają mechanizmy ochronne przed głodem, który powoduje odkładanie tłuszczu w organizmie, hamując procesy jego spalania.
|
| |
| Wraz z wiekiem zmniejsza się ilość receptorów leptyny w podwzgórzu - oznacza to mniej sygnałów sytości i większą skłonność do tycia. |
|
